عايش ساكت و اللى باقى منو شويه نفس كاتم جوه القلب شايل هموم تهد جبل شاف الوجع ضاقت بيه الدنيا اصله جدع ...قضى نص العمر تايه و النص التانى وجع . اصله شارى بنت الناس و بنت الناس مستنياه حلمه يبقا ليها و هى كمان تكون معاه شايله عنه الف حمل وقت دقيته بتقول معاك تداوى جرحه وقت حزنه والطريق هى رسماه . و ف ليله ضالمه مظهرش فيها القمر نبض قلبه غير طبيعى حاسس بخوف و خطر حبيبتى ؟! فينك .. بجد انتى وحشتينى استنى كتير لكن موصلش منها اى " رد يا نور عينى " . فى المستشفى كانت نايمه بتفارق الحياه نفس داخل خارج من الاجهزه هذا هو الحال النبض يقل بالتدريج الدكتور بيقول خلاص الام بتبكى بالدموع و الاب بيقول لا حول ولا قوه الا بالله . داخل بيجرى ملهوف عاوز يشوفها مصدوم مش مصدق ف حضنه قام وخدها الدكتور بصوت حزين مفيش امل اتفضل اخرج دموعه بتجرى جوه عيونه من جواه بيصرخ ً. بصوت مكسور و دموعه نازله من العين حبيبتى قومى هنعيش سوى احنا الاتنين حبيبته ماتت و عقله مش قادر يستوعب شايف ضالمه خلاص مش عارف هو فين . الوجع ذاد جوه القلب لما شاف حبيبته ماتت روحه بتتسحب بالبطئ اعصابه سابت رجع ع بيته و و لسانه ع الكلام مش قادر حبس نفسه جوه اوضه فضل ف قلبه شايل . مبيكلش ع طول بيكلم شخص مش موجود بيحكى و بيضحك و ف اخر الليل بينام موجوع الحزن بهت ع ملمحه غرقان ف بحر من الدموع القلب بينزف .. العقل مشتت .. احساس الموت طول الوقت مش مفرقه . و بقيت بشوف ضحكتك و انا دموعى بتجرى بقيت بكلمك ساعات ف عز الليل و بقولك اصحى ف افتكر انك رحتى و بحس بوجع جوه قلبى كنتى زى الشمس الصافيه بتشرق ف كل فجرى