من يوم ما غابوا عنى الاحبه سهرت عيونى ولا ناموا حبه مش بايدى عاشق يا سيدى والفرقه واخده منى الاحبه سهران وصاحى من نار جراحى واحتار معايا كل الاطبه ... من نار عذابى قفلت بابى وقولت ادارى دمعة عنيه الدمع نازل خوفت العوازل لما يشوفونى يبان عليه داريت دموعى ما بين رموشى وعنيه تبكى ولا بيناموشى والشوق معايا يزيد اسايا وجرح قلبى يزيد عليا راحوا الحبايب وليه فاتونى وهان عليهم دموع عيونى