Bekleye, bekleye döneceğini O mutlu günlerin geleceğini Gün oldu zannettim öleceğimi ...Sensiz yaşamayı öğrettin bana Gün oldu zannettim öleceğimi Sensiz yaşamayı öğrettin bana Bir kere pişmanlık bile duymadan O vefasız kalbin hiç sızlamadan Yaşadın ellerden farkın olmadan Sensiz yaşamayı öğrettin bana Bir kere pişmanlık bile duymadan O vefasız kalbin hiç sızlamadan Yaşadın ellerden farkın olmadan Sensiz yaşamayı öğrettin bana, öğrettin bana Sensiz yaşamayı öğrettin bana Bir selam, bir haber gelmedi senden Utandım kendimden, utandım elden Sonunda o sevda koptu gönlümden Sensiz yaşamayı öğrettin bana Sonunda o sevda koptu gönlümden Sensiz yaşamayı öğrettin bana Bir kere pişmanlık bile duymadan O vefasız kalbin hiç sızlamadan Yaşadın ellerden farkın olmadan Sensiz yaşamayı öğrettin bana Bir kere pişmanlık bile duymadan O vefasız kalbin hiç sızlamadan Yaşadın ellerden farkın olmadan Sensiz yaşamayı öğrettin bana, öğrettin bana Sensiz yaşamayı öğrettin bana Zamansız gidişin çok yıktı beni Ummazdım, ummazdım bu ölüm ayırsın bizi Unutma, unutma seveceğim ömrümce seni Sensiz de yaşamayı, sensiz de yaşamayı öğrettin bana Sensiz de yaşamayı öğrettin bana Öğrettin bana