بيخلص يومي و يعدّي و تِبدأ حيرتي من الشوق ، و يطول ليلي ما يعدّي ...ولا أنا بنسى و لا بفوق. عيونه و هّو بيسيبني دموعو و هّو على حضني ده كله شوق معذّبني بعيش مخنوق في كل مكان أنا بروحو بحس فيه أنا بروحه ده حتّى فدمعه و جروحه ليه ذكرى و شوق بصبّر قلبي و بقلّه أكيد أيام و هتفوت يا مين يروح يوصلّو يقلّو حبيبه بيموت… عيونه و هّو بيسيبني دموعو و هّو على حضني ده كله شوق معذّبني بعيش مخنوق في كل مكان أنا بروحو بحس فيه أنا بروحه ده حتّى فدمعه و جروحه ليه ذكرى و شوق