Μες στο χρόνο αναρωτιέμαι τι αντέχει; Που ποτε δε σταματάει κι όλο τρέχει φεύγει σα νερό ... Που κυλάει σαν το ρυάκι στο ποτάμι Και ποτέ δεν συναντάει το λιμάνι Να σταθώ Αν ήμουν θάλασσα Θα άλλαζα Δεν θα γύρναγα πίσω كثير صابة من قلبي انا فيه واللّي كان عندي أنا ليه شو اللي ضايل مني اعطيه Τι; Πες μου έχω κάνει κάτι Δεν μπορώ να κλείσω μάτι όλα ένα μεγάλο γιατί مروا عني سنين وانا بستناه وانا صبري طويل لسّا ما كفّاه وانا ليه قلبي معاه متحمّل وماشي بهواه وانا يا وعدي ياما قلت حوفيك وما ضللي من الكلام احكيه لا بأيدي أنساه ولا اكمل معاه (معاه) كثير صابة من قلبي انا فيه واللّي كان عندي أنا ليه شو اللي ضايل مني اعطيه Τι; Πες μου έχω κάνει κάτι Δεν μπορώ να κλείσω μάτι όλα ένα μεγάλο γιατί Αν ήμουν θάλασσα Θα άλλαζα Δεν θα γύρναγα πίσω كثير صابة من قلبي انا فيه واللّي كان عندي أنا ليه شو اللي ضايل مني اعطيه سنين صابة من قلبي انا فيه واللّي كان عندي أنا ليه ما ضللي مني اعطيه