canım dostum Eylül ile, birkaç kere mesken tutunca "bizim" bellediğimiz bir kafede var oluşun dayanılmazlığını ağırlaştıran veyahut hafifleten şeyleri konuştuk. masanın dördüncü ayağı arkadaşlığımız olduğu için, yokuş bir kaldırımda bile sallanmadan oturduk. bi sandalye çekmez miydiniz?
