نیمنگاهی به اخبار هفتهای که گذشت نشان میدهد حتی کارگران صنایع بزرگی مثل نفت و پتروشیمی و فولاد که از نظر اقتصادی فربه و متمول هستند، به خاطرحقوق ناچیز، معوق ماندن مطالبات، عدم امنیت شغلی، اجرایی نشدن قوانین کار و بهرهکشیهای استثمارگونه کارفرمایان، چارهای جز اعتصاب و اعتراض برای تحقق مطالباتشان ندیدهاند.در کنار مشکلات مالی، دلیل دیگری که کارگران شماری از این صنایع را به اعتصاب واداشته، اعلام حمایت از آندسته از همکارانشان است که به خاطر اعتراض به پایمال شدن حقوق مادی و قانونیشان از محل کار اخراج شدهاند.با این حال، حکومت به چه بهانه، با چه رویی از کارگری که ناچار بر شنزار سست دریای فقر ایستاده و نگران است که هر آن موج بلاخیز یک گرانی جدید زیر پایش را بروبد و او و خانوادهاش را به کام بکشد، توقع شرکت در انتخابات دارد؟
