چرا تلاشهای حکومت برای اتهامزدایی از خود در ماجرای آرمیتا گراوند جواب نداد و بهرغم آنچه تصویر و تصور میکرد، نام این نوجوان جانباخته فصلی دیگر از مبارزات زنان را گشود؟ ادعای حکومت این بود که آرمیتا به دلیل عارضه مغزی به کما رفته و جان باخته اما در سوی دیگر جامعه انگشت اتهام قتل این نوجوان سرشار از زندگی را سوی حجاببانهایی گرفت که هویت و چهرهشان را پشت چادرهای سیاه پنهان کردهاند و همچنان تهدیدی علیه جان و روان زنان به شمار میروند. حجاببانهایی که به دستور حاکمیت در متروها و پارکها و اماکن عمومی فرمان مقابله با مردم را گرفتهاند و نانشان را با تهدید مردم به خانه میبرند.در «دیدگاه» پرونده آرمیتا را از آغاز تا رویدادهای مرتبط با ختم و خاکسپاریاش بازخوانی کرده و از واکنشها به خبر جانباختن او پرسیدهایم.
