پانزده تشکل صنفی و مدنی مستقل در ایران در آستانه روز جهانی کارگر و روز معلم قطعنامهای صادر کردند. در این قطعنامه با تاکید بر پویا بودن جنبش انقلابی مردم ایران آمده که «معلم، کارگر، سینماگر، هنرمند، فعال مدنی و سیاسی، پیر و جوان و همه پیکره جامعه در مقابل جمهوری اسلامی هستند و این حکومت نه شایسته بقاست و نه قادر به ادامه حیات است». همزمان دهها فعال کارگری همراه با تعدادی از نویسندگان، فعالان حقوق بشر و خانوادههای دادخواه، منشوری تحت عنوان «آزادی، رفاه، برابری» منتشر کردهاند. امضاکنندگان این منشور بسیاری از مصائب کشور را ناشی از حکومت جمهوری اسلامی دانسته شده و خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی شدهاند. امضاکنندگان این منشور همچنین بر «تعیین حداقل دستمزد ماهانه کارگران براساس ثروتی که آنان برای جامعه تولید کردهاند» تاکید کردهاند.
