رهبر جمهوری اسلامی که یک دهه است راهبردهای کلان اقتصاد ایران را با نامگذاریهای سالانهاش تعیین میکند، میگوید دولتهای قبلی، یعنی دولت احمدینژاد و حسن روحانی، مسئول این نابهسامانیها هستند و ریشه مشکلات اقتصادی ایران در نوع مدیریت داخلیست و نه در تحریمها.
چرا خامنهای بار مشکلات را به دوش دولتهایی میاندازد که از رهگذر نظارت استصوابی خود او تعیین میشوند؟ سهم رهبر جمهوری اسلامی و نهادهای وابسته به او در بحرانهای اقتصادی ایران چیست؟
