در یاسوج یک معلم درباره آثار اجتماعی و سیاسی نادیدهگرفتن حقوق معلمان سخنرانی میکرد که فردی مقابل او آمد و گفت خواسته ما صنفی است نه سیاسی. اظهاراتی که با واکنش سخنران مواجه شد و یک پسگردنی نصیبش کرد.
همزمان با تجمعات معلمان، خبرگزاری فارس نزدیک به حکومت ایران مدعی شده است که مطالبات معلمان در زمینه افزایش حقوق تبعات تورمی به دنبال دارد و بار این تورم به دوش اقشار دیگر خواهد افتاد.
آیا تجمعات فرهنگیان صرفا جنبه صنفی دارد؟ تضاد دو رویکردی که یکیشان این اعتراضات را صرفا صنفی میخواند و دیگری آن را با مسائل سیاسی مرتبط میداند از کجا ریشه میگیرد؟
